Πόσο καιρό πρέπει η μητέρα να παραμένει στο σπίτι μετά τη γέννα; Σύμφωνα με πρόσφατες έρευνες, η αποχή της μητέρας από την εργασία για μεγάλο χρονικό διάστημα δεν ωφελεί την ψυχική, νοητική και κοινωνική ανάπτυξη του παιδιού.

Το 1960, το 20% των γυναικών στις ΗΠΑ με παιδιά κάτω των έξι ετών εργάζονταν, ενώ το 1990, το ποσοστό αυτό ανήλθε στο 60%, σύμφωνα με έρευνα του καθηγητή Μαθηματικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Cambridge, δρ. Μπάροου και του καθηγητή Οικονομικών του Πανεπιστημίου της Καλιφόρνιας, δρ. Λάιμποβιτς. Περισσότερες από τις μισές εργαζόμενες μητέρες επέστρεφαν στην εργασία τους μέσα σε τρεις μήνες μετά τη γέννα, πράγμα ιδιαιτέρως εντυπωσιακό, καθώς στη Βρετανία, τη Σουηδία και τη Γερμανία λιγότερο από το 10% επέστρεφαν στην αγορά εργασίας σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα, όπως σημειώνεται σε έρευνα του καθηγητή Στατιστικής του Πανεπιστημίου UBC, δρ. Γκούσταφσον, το 1996.

Ο θηλασμός προστατεύει από σημαντικές ασθένειες

Σήμερα, στις ΗΠΑ προσφέρεται ενός χρόνου, ενώ στη Γερμανία τρίχρονη άδεια διακοπών άνευ αποδοχών. Αντίθετα, το 2000, στον Καναδά η άδεια διακοπών με αποδοχές αυξήθηκε από 26 σε 50 εβδομάδες, ενώ το 2003, στην Καλιφόρνια θεσπίστηκε νόμος περί εξάμηνης άδειας διακοπών με αποδοχές για τις εργαζόμενες μητέρες. Επίσης, το διάστημα των διακοπών επεκτάθηκε στη Δανία, το 2002 και στη Βρετανία, το 2007.

Στόχος των χρονικών αυτών επεκτάσεων, οι οποίες πρόκειται να εφαρμοστούν και σε άλλες χώρες, είναι η σωστή ανάπτυξη του παιδιού στο πλευρό της μητέρας του. Όπως υποστηρίζουν ο καθηγητής ψυχολογίας του Πανεπιστημίου Lancaster, δρ. Λιούις και η καθηγήτρια Παιδικής Ανάπτυξης στο Πανεπιστήμιο της Κολομβίας, δρ. Μπρουκς- Γκαν, τα πρώτα χρόνια ζωής του παιδιού είναι καίρια για τη νοητική και ψυχική εξέλιξή του. Μάλιστα, ο Παγκόσμιος Οργανισμός Υγείας επισημαίνει ότι ο θηλασμός είναι πολύ σημαντικός για τα πρώτα δύο χρόνια, διότι προστατεύει από ασθένειες, όπως το άσθμα, η διάρροια και η λευχαιμία.

Εκτός αυτού, οι καθηγητές ψυχολογίας του Πανεπιστημίου της Κολομβίας, δρ. Μπέργκερ και δρ. Λίντμπεργκ, σε έρευνα τους, διαπίστωσαν ότι ο θηλασμός του παιδιού έχει ως αποτέλεσμα την αύξηση των μετέπειτα σχολικών του επιδόσεων. Σύμφωνα με τα στοιχεία της ίδιας έρευνας, οι εργαζόμενες μητέρες θηλάζουν λιγότερο το παιδί τους σε σύγκριση με τις μη εργαζόμενες, ενώ μόλις οι τελευταίες ξεκινήσουν πάλι την εργασία τους διακόπτουν το θηλασμό.

Η μακρόχρονη παραμονή της μητέρας στο σπίτι έχει επιπτώσεις στο παιδί

Από την άλλη πλευρά, σύγχρονοι ψυχολόγοι διαφοροποιούνται σημαντικά, υπογραμμίζοντας ότι η μητέρα δεν πρέπει να σταματά την εργασία της για μεγάλο χρονικό διάστημα μετά τη γέννα. Η θεωρία τους αναφέρει ότι είναι ωφέλιμο το παιδί να συναναστρέφεται συνομήλικους -καθώς αποκτά αυτοπεποίθηση- και όχι να προσκολλάται στη μητέρα. Παράλληλα, η οικονομική συνεισφορά είναι εξίσου σημαντική, γιατί, σύμφωνα με τους οικονομολόγους Ντάλ και Λόχνερ, το εισόδημα των γονέων επηρεάζει θετικά την απόδοση του παιδιού στο σχολείο.

Ο καθηγητής Οικονομικών του βρετανικού Πανεπιστημίου UCL, Κρίστιαν Ντάστμαν, σε έρευνά του εξέτασε τις μεταρρυθμίσεις στην άδεια διακοπών των εργαζομένων μητέρων της Γερμανίας, κατά τη διάρκεια των ετών, και την επίδραση που ασκούν αυτές στην ανάπτυξη του παιδιού. Αξίζει να σημειωθεί ότι το 1979, στη Γερμανία αυξήθηκε η χρονική περίοδος της άδειας διακοπών των εργαζομένων μητέρων με αποδοχές, από δύο σε έξι μήνες, ενώ το 1986 από έξι σε δέκα μήνες. Η τελευταία μεταρρύθμιση πραγματοποιήθηκε το 1992, με την αύξηση της άδειας διακοπών άνευ αποδοχών από 18 σε 36 μήνες, η οποία αποτελεί και μία από τις μεγαλύτερες αυξήσεις παγκοσμίως.

Ο δρ. Ντάστμαν στην έρευνά του διαπίστωσε ότι η επιστροφή της μητέρας στην εργασία μετά από τρία χρόνια μειώνει τις σχολικές επιδόσεις του παιδιού κατά 12%. Η μείωση αυτή οφείλεται και σε οικονομικούς παράγοντες. Σύμφωνα με τον δρ. Ντάστμαν, η παραμονή της μητέρας στο σπίτι μετά τους 18 μήνες ζωής του παιδιού, δεν της επιφέρει οικονομικές απολαβές, πράγμα που επενεργεί αρνητικά στις σχολικές επιδόσεις του παιδιού, όπως προαναφέρθηκε στην έρευνα των Ντάλ και Λόχνερ. Εκτός αυτού, εμποδίζεται η σωστή ανάπτυξη του παιδιού, όταν δεν συναναστρέφεται συνομήλικους.

Ο δρ. Ντάστμαν κατέληξε στο συμπέρασμα ότι οι εφαρμοσμένες μεταρρυθμίσεις δεν έφεραν το επιθυμητό αποτέλεσμα και δεν συνέβαλαν στην περαιτέρω ανάπτυξη του παιδιού. Αντιθέτως, λειτούργησαν μάλλον αρνητικά ενισχύοντας το «οιδιπόδειο σύμπλεγμα» μητέρας- παιδιού και αποστρέφοντας το παιδί από το κοινωνικό του περιβάλλον. Τελικά, όπως σημειώνει ο ίδιος, «ο στόχος των μεταρρυθμίσεων δεν επιτεύχθηκε», ενώ συμβουλεύει «να μην προβούν σε τέτοιου είδους μεταρρυθμίσεις και άλλες χώρες».

www.kathimerini.gr

Επειδή δεν φτάνει μόνο να φιλοσοφούμε, σήμερα έβαλα κάτι σχετικά με τον πλανήτη μια που και αυτός είναι σημαντικός, ένα νέο που μάλλον θα σας ενδιαφέρει.Ελπίζω μάλιστα να καταλάβετε τη σπουδαιότητα της είδησης, να χαρείτε όσο και γω αφού είναι μια καλή είδηση....μια είδηση που μας δίνει ελπίδες για το αύριο

Διεθνές ταμείο για τα τροπικά δάση

Πηγή ΒΒC:  - 02/08/2008