ΚΑΛΗΜΕΡΑ ΕΛΛΑΔΑ….

Καλημέρα Ελλάδα, να σαι πάντα καλά

Του Ζαμπέτα η γη και του  και του Βλάση Ρασσιά

Καλημέρα Ελλάδα που αρνείσαι Τουρκιές στην Ευρώπη να μπουν

Και οι Ευρώπας νομίζουν ότι με πολιτισμένους θα μιλούν

Καλημέρα Ελλάδα του ρεμπέτικου η γη

που καμιά άλλη χώρα δεν το υμνεί.

Καλημέρα Ελλάδα που ύψωσες σημαία

και επανάσταση έκαμες με την ελπίδα για σταυρό

γιατί κατακτητή δεν ανεχόμαστε στο χώμα μας το ιερό.

Καλημέρα Ελλάδα που τα έβαλες το Χίτλερ και τα μαλλιά του

τ’ άσπρισες στην μάχη της Κρήτης.

Γιατί ο Έλληνας στον πόλεμο περήφανα πεθαίνει και δεν είναι αλήτης.

Καλημέρα που βγάλες τον Κωστή Παλαμά.

Και τον αγωνιστή Μακεδόνα τον μεγάλο  Παύλο Μελά.  

Καλημέρα Ελλάδα του Διονύσιου Σολωμού

που υμνείς την Ελευθερία και τ’ Αγαθά του Θεού.

Καλημέρα Ελλάδα του σπουδαίου Χαλεπά

γιατί σαν κόρη συ μοιάζεις που κοιμάσαι  απαλά.

Καλημέρα Ελλάδα που βαστάς κάθε μέρα

και τα μύρια κακά σου κάνουν παρέα.

Δεν το βάζεις κάτω, δε λυγίζεις ποτές.

Όλα τα πολεμάμε με θάρρος  γιατί ‘μεις ξέρουμε

Από συμφορές.

Καλημέρα Ελλάδα που δεν σε πάει η Ευρώπη

Εμείς θα αναστηθούμε ξανά ότι και αν λένε οι ξένοι

Μεγαλεία θα κάνουμε αργά ή γρήγορα πάντα

Άναυδοι θα μείνουν οι ξένοι και φτωχοί με μια χάντρα.

Καλημέρα Ελλάδα γιατί σου αξίζει

Γιατί περήφανη είσαι απ το βοριά ως το νότο 

Σε καμία δε μοιάζεις στο πλανήτη άλλη χώρα.

Είσαι η μόνη που αντιδράς σε ότι σε φιμώνει

Και είσαι η μόνη που λες «ΌΧΙ» σ’ ότι σε σκλαβώνει.

Είσαι η μόνη που ξέρεις το «Ελευθερία ή Θάνατος» που η Ψύχη σου βιώνει.

Πουθενά στον κόσμο αλλού δε θα βρεις άλλο Βάρναλη

Πουθενά αλλού δε θα βρεις Μαρία Κάλλας

Πουθενά αλλού στον κόσμο δε θα βρεις Καζαντζάκη

Καλημέρα Ελλάδα με τον Σφακιανάκη

που χορεύεις τη ζωή, και που κάνεις καμάκι.

Καλημέρα στον Έλληνα που κι’ αφραγκιές και αν έχει

το τζιπάκι θα πάρει  μες την Αθήνα να τρέχει.

Καλημέρα Ελλάδα που δε σκύβεις κεφάλι

Συ, Γερμανοί κι’ ξαναρθούν και τουρκιά αν πατήσει

Εσύ ίδια θα είσαι που στην λευτεριά τη Ψύχη έχεις ορκίσει.

Καλημέρα Ελλάδα, ίσως σε κλέβουν και σε ρημάζουν

Σκουπίδι οι ξένοι σε κάνουν και τα πάντα φωνάζουν

 Πολλά είναι εναντίον σου, πολλά ειν’ στο άρπα κόλα

Μα συ είσαι  «ΕΛΛΑΔΑ» ΜΙΑ ΓΗ ΤΟΥ ΦΩΤΟΣ ΠΟΥ ΤΑ ΑΝΤΕΧΕΙ ΟΛΑ

Και όταν πάλι ξαναβρείς αυτό που έχεις χάσει

ΟΙΚΟΓΕΝΕΙΑΚΗ

FAMILIALE

Η μητέρα πλέκει

Ο γιός πολεμά

Το βρίσκει τόσο φυσικό αυτό η μητέρα

Κι’ πατέρας τι φτιάχνει ο πατέρας;

Φτιάχνει μπίζνες

Η γυναίκα του πλεχτό

Ο γιός του πόλεμο

Αυτός μπίζνες

Το βρίσκει τόσο φυσικό ολ’ αυτό ο πατέρας

Κι’ γιός κι ο γιός

Πως το βρίσκει ο γιός;

Δε βρίσκει τίποτε απολύτως τίποτε ο γίος

Ο γιός η μητέρα του πλεχτό ο πατέρας του μπίζνες εκείνος πόλεμο  

Σαν τελειώσει ο πόλεμος

Θα φτιάχνει μπίζνες σα το πατέρα του

Ο πόλεμος συνεχίζεται η μητέρα συνεχίζει πλέκει

Ο πατέρας συνεχίζει φτιάχνει μπίζνες

Ο γιός σκοτώθηκε δε συνεχίζει άλλο

Ο πατέρας και η μητέρα παν στο κοιμητήρι

Το βρίσκουν τόσο φυσικό ολ’ αυτό ο πατέρας κ’ η μητέρα

Η ζωή συνεχίζεται η ζωή με το πλεχτό τον πόλεμο τις μπίζνες

Τις μπίζνες τον πόλεμο το πλεχτό τον πόλεμο

Τις μπίζνες τις μπίζνες τις μπίζνες

Τη ζωή μαζί με το κοιμητήρι.

(του Γάλλου ποιητή Ζακ Πρεβέρ, του επονομαζόμενου «Πικάσο της ποίησης»)

Από την ποιητική συλλογή «Κουβέντες»(paroles)

Ω ΦΛΟΓΑ…

Ω Φλόγα του Κόσμου που ξυπνάς την Καρδιά,

Σε αγγίζει το χέρι και ο νους σου μεθά.